Pasterzom Boga

Posted: 16/02/2014 in patrologia

Pasterzom Boga

Pasterz, jeżeliby zgrzeszył, powtórzyłby walkę ze swym grzechem.
Apostoł zaś każe, by tacy byli nauczyciele:
Biskup niech będzie cierpliwy i wie, kiedy cugle popuścić[1];
Z początku niech będzie surowy, a potem niech miodem smaruje,
Niechaj dopatrzy nasamprzód, za słowem by czyny kroczyły;
Pasterz sam się oskarża, gdy sprawom doczesnym hołduje,
Śmiało więc w oczy mu powiedz, cokolwiek się tobie podoba[2].
Od obiegowych pogłosek pieni się cała gehenna:
Biada biednemu ludowi, co teraz w zwątpieniu się chwieje!
Bowiem gdy biskup jest taki, to miastu grozi upadek[3];
Ten zaś, co wierze oddany, zarządza sumienie sprawami.
Gmina odżywa duchowa, gdy rządcy są odpowiedni.
W takich pasterzach nadzieja, w nich żyje całość Cerkwi.

Kommodian, Poezje, tłum. wstęp i opracowanie P. Gruszka, Warszawa 1990, s. 73.

____________________

[1] Por. Tt 1, 7; 1 Tm 3, 2 nn.
[2] W tym czasie na wakujące stanowiska biskupie powoływała gmina na drodze wyborów nowego duszpasterza (św. Grzegorz Teolog, List 79, św. Bazyli Wielki, List 115), w czasie których uciekano się do przekupstw i malwersacji, toteż wierni czuli się upoważnieni do kontrolowania i karcenia tychże (za ulegania sprawom doczesnym).
[3] „Si talis aderit pastor, paene perdita nutat (scil. civitaas)”; por. św. Augustyn (Contra epistolam Parmeniani, II, 4, 8): “Secundum principem populi sic et ministri eius, et qualis rector est civitatis, tales et inhabitantes”.

Za: http://tauszev.livejournal.com/

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s