Archive for the ‘Uncategorized’ Category

image

O ile pogłębiająca się liberalna pozycja teologiczna po II Soborze Watykańskim jest na Zachodzie dobrze zdiagnozowana, na tyle jednak Moskwa, posługując się metodą sprzecznych gestów, kamuflowała dotychczas swe realne intencje. Spotkanie na Kubie odsłoniło zaś taki obraz Patriarchatu Moskiewskiego, który ma mocno pragmatyczną linię teologiczną, dostosowującą się ściśle do wizji politycznej Kremla, w tym akurat kontekście poszukującego na arenie międzynarodowej silnych sprzymierzeńców w sprawie kryzysu bliskowschodniego (pkt 8-12) i ukraińskiego (26-27). Dyplomacja Watykanu chętnie podjęła tę grę, by mieć kartę przetargową w relacjach z Białym Domem. W takiej sytuacji teologia staje się instrumentem służącym celom innym, aniżeli prymatowi objawionej przez Boga prawdy.

Działania te nakazują porzucić wszelkie złudzenia, że Patriarchat Moskiewski jest obrońcą tradycyjnego prawosławnego nauczania, zwłaszcza w kontekście poważnych kontrowersji doktrynalnych wokół niedawno opublikowanych projektów dokumentów soborowych, jakie mają być przyjęte w czerwcu br. na Krecie, przy których redakcji Moskwa, obok Konstantynopola, pełniła strategiczną rolę. Schematy te łamią starożytne wzorce eklezjologii i sakramentologii na rzecz przyjęcia formuły dialogu ekumenicznego forsowanego przez Watykan i tzw. Światową Radę Kościołów, przed czym przestrzegają prawosławni hierarchowie i teolodzy, głównie z Grecji, Gruzji i Bułgarii. Przełomowe spotkanie patriarchy moskiewskiego z głową Państwa Watykańskiego ostatecznie potwierdziło te niepokoje, ponieważ podpisana przez nich 30-punktowa deklaracja, z pozoru pomijająca detale doktrynalnych różnic między prawosławiem i katolicyzmem, wnosi wiele istotnych teologicznych zastrzeżeń z punktu widzenia prawosławnych zasad wiary.

(więcej…)

Reklamy

METROPOLITA LIMASSOLU: „O JAKIEJ JEDNOŚCI MÓWIMY? CI, KTÓRZY ODESZLI OD CERKWI, SĄ HERETYKAMI I SCHIZMATYKAMI”.

image

– Zachodzą poważne luki w teologicznych i kanonicznych debatach nad nadchodzącym posiedzeniem Wszechprawosławnego Soboru – zauważa metropolita Limassolu Athanasios. W liście, którego ustępy opublikowała agencja wiadomości religijnych Romfea.gr, wybitny hierarcha nie uważa, by istniał jakikolwiek problem przywrócenia jedności wśród chrześcijan, z tego powodu, iż, jego zdaniem, nigdy nie została ona zakłócona. Raczej pewni chrześcijanie wybrali drogę odmienną od tej, którą podążamy, czyli źródłowej prawosławnej prawdy.

– To nie są cerkwie ani wyznania. Raczej oni sami odcinają się od Cerkwi i muszą być uznani za heretyków i schizmatyków – zauważa Jego Eminencja, wyrażając zaniepokojenie, dlaczego tak ważny problem został zignorowany. Stanowisko Jego Eminencji, który powołuje się na prawo każdego hierarchy do wyrażenia swojej opinii na temat tak doniosłego wydarzenia, z pewnością wywoła dyskusję i debatę wewnątrz prawosławia.

(więcej…)

image

kliknij TUTAJ aby obejrzeć relację na żywo

INFORMACJA

Posted: 24/01/2016 in Uncategorized

Drodzy Czytelnicy,
Strona nie została zamknięta, lecz będzie nadal uaktualniana z mniejszą częstotliwością. Jej partyzancki charakter pozostanie niezmienny.
W przeciągu miesiąca zastaną podane do informacji publicznej kolejne adresy nowych stron internetowych.
Za utrudnienia przepraszamy
-Red.PP

image

(Zapisane na podstawie słów Kławdii Ustiużaninoj)

Byłam bezbożnicą, bardzo, strasznie ganiłam Boga i prześladowałam świętą cerkiew, prowadziłam grzeszne życie i byłam zupełnie martwa w duchu, zamroczona diabelskim urokiem. Ale miłosierdzie Pańskie nie dało zginąć Swojemu stworzeniu i wezwał mnie Pan Bóg do pokajania. Zachorowałam na raka i przechorowałam trzy lata. Nie leżałam, a pracowałam i leczyłam się u ziemskich lekarzy, żywiłam nadzieję na wyleczenie, ale pożytku nie było i z każdym dniem stawało się coraz gorzej. Ostatnie sześć miesięcy, zupełnie zaniemogłam, nawet nie mogłam pić wody – pojawiły się silne wymioty i mnie położyli w szpitalu. Byłam bardzo aktywną komunistką i dla mnie wezwano z Moskwy profesora, zdecydowano wykonać operację.

W 1964 roku 19 lutego o godzinie 11 w dzień mnie operowano, stwierdzono złośliwego guza i rozkładające się jelita. Podczas operacji umarłam. Kiedy rozcinano mój brzuch, stałam między dwoma lekarzami i z przerażeniem patrzyłam na swoją chorobę. Cały żołądek był w rakowych guzach, a także i jelita cienkie. Patrzyłam i myślałam: dlaczego nas dwie: ja stoję i ja leżę? Potem lekarze wyłożyli moje wnętrzności na stół i powiedzieli: – gdzie powinna być dwunastnica, tam okazał się sam płyn, czyli zupełnie była zgnita i wypompowali półtora litra zgnilizny – lekarze powiedzieli: jej już i żyć nie ma czym, nie ma u niej niczego zdrowego, wszystko zgniło od raka.

(więcej…)

image

Aby w pełni zrozumieć styl życia obywateli Imperium Rosyjskiego, należy poznać kilka interesujących faktów, które przedstawiono poniżej.

1. Największą grupą społeczna Imperium Rosyjskiego byli chłopi.

2. W Imperium Rosyjskim dozwolone było posiadanie przy sobie broni. Do rewolucji 1917 roku można było się w nią zaopatrzyć w sklepach myśliwskich.

3. Zamiast jednostki kilograma używano puda, który odpowiadał 16,38 kg.

(więcej…)

image

Tłum:
Diwiejewskie jajco. Ku korzyści duszy i ciału!
Nich wraz z diwiejewskim jajkiem łaska wejdzie do waszego domu!

image

Ukraińska Autokefaliczna Cerkiew Prawosławna i Ukraińska Cerkiew Prawosławna Patriarchatu Kijowskiego rozpoczną rozmowy zjednoczeniowe

Już niebawem może dojść do historycznego zjednoczenia części ukraińskiego prawosławia, co położy fundament pod stworzenie jednolitej cerkwi lokalnej. Mowa o połączeniu Ukraińskiej Autokefalicznej Cerkwi Prawosławnej oraz Ukraińskiej Cerkwi Prawosławnej Patriarchatu Kijowskiego. Planowi nie są przeciwni obaj zwierzchnicy wymienionych cerkwi, którzy gotowi byli rozpocząć proces zjednoczeniowy od razu po Wielkanocy.

Znamienne, iż podczas niedawnej rozmowy z ukraińskimi hierarchami wiarę w zjednoczenie ukraińskiej cerkwi w jeden kościół lokalny i gotowość do udzielenia takiej cerkwi autokefalii wyraził patriarcha Konstantynopola.

„Jestem przekonany, że ukraińskie cerkwie zjednoczą się i Ukraina będzie mieć w najbliższej przyszłości jedną cerkiew lokalną” – powiedział patriarcha ekumeniczny Bartłomiej.

(więcej…)

image

Batiuszka Paweł Adelgiejm o prawdziwej istocie posłuszeństwa (fragmenty z książki „Dogmat o Cerkwi”)

Bądź wola twoja (Mt 6, 10)

Broń, której biskup używa dla kontroli nad kapłanami oraz panowania nad stadem Chrystusowym, nazywana jest „posłuszanijem”. Co kryje się za tym wielkim słowem, które jest, wedle przykazań, miarą naszej miłości do Boga (J 14, 23-24)?

Co kryje się za słowem, które wyraża jedną z cnót etyki chrześcijańskiej?

Co kryje się za słowem, które każde dziecko otrzymuje od swej matki jako przykazanie?

Co kryje się za słowem, które każdy mnich przynosi Bogu w swoich ślubach i czyni główną zasadą swojego życia?

Biskup naucza: „Główną cnotą kapłana jest posłuszeństwo swojemu biskupowi”.

Pewien szanowany protojerej, udekorowany mitrą, głosi taką oto mądrość życiową: „Do życia w zgodzie z biskupem kapłanowi potrzebne są tylko dwa zdania: «Przebaczcie, władyko» oraz «Błogosławcie, władyko»”.

(więcej…)

Jeszcze o Ukrainie

Posted: 05/03/2015 in Uncategorized

image

Nie ulega wątpliwości, że  dobre wieści, płynące m.in. z mediów, radują wszystkich. Niestety, tak się składa, że  przyszło się nam  żyć w czasach, gdy tych dobrych wieści jest naprawdę niewiele. Ze wszystkich stron donoszą o tragediach, przeróżnych kataklizmach, wojnach, napadach terrorystycznych. Pomijam tym razem straszne pogromy, dokonywane głównie na chrześcijanach, w Afryce czy  na Bliskim Wschodzie. Po co szukać daleko – niemal tuż za naszą wschodnią granicą dzieją się podobne rzeczy. Piękny, niegdyś bogaty i rozśpiewany kraj, o niezwykłej  urodzie płci pięknej,  dziś rozdzierają  wojny bratobójcze. Każdego dnia leje się krew niewinnych ludzi. Media  przekazują tylko część prawdy o tym co tam  rzeczywiście  się dzieje. Większość zbrodni dokonywanych przez nacjonalistów ukraińskich i ich najemników jest ukrywana.     

(więcej…)

image

Parę lat temu  udając się  z pielgrzymką na Krym  zatrzymaliśmy się w niewielkim miasteczku na Ukrainie o nazwie Izium (rodzynka). Znajduje się ono na trasie pomiędzy Charkowem i Słowiańskiem – Kramatorskiem. Dziś na tych terenach trwają bratobójcze walki. Ale nie o nich będziemy  mówić tym razem. Warto powiedzieć kilka słów o samym Iziumie.

W czasie wojny z Turcją,  przez trzy lata przebywał  w  tym mieście car Piotr I.  Na pamiątkę podarował miastu złotą Ewangelię. Zachowała się do naszych czasów i przechowuje się w miejscowym muzeum. W Iziumie mieszkał znany fizyk Landau, który opracował  metodę rozbicia atomu. Skutki tego  odkrycia  znane są wszystkim. Po usunięciu z wież kremlowskich dwugłowego orła, w Iziumie zostały wykonane rubinowe gwiazdy dla kremla w Moskwie.  W czasie II Wojny Światowej  przez  osiem miesięcy w pobliżu Iziumu przebiegała  linia frontu.    

(więcej…)

Sakrament Eucharystii

Posted: 05/03/2015 in Uncategorized

image

Sakrament Eucharystii, jak wiemy, jest jednym z siedmiu sakramentów w Kościele prawosławnym.  Jest to sakrament o wyjątkowym znaczeniu dla naszej egzystencji na ziemi, a w szczególności dla życia wiecznego. Większość  sakramentów jak chrzest, bierzmowanie, ślub, kapłaństwo czy ostatnie namaszczenie przyjmujemy praktycznie raz w życiu i to nie wszyscy. Do Eucharystii, poprzedzonej sakramentem Spowiedzi, przystępujemy wielokrotnie. Wiemy, że sakrament ten został ustanowiony przez Samego Jezusa Chrystusa na Ostatniej Wieczerzy w przede dniu Golgoty. Od  początków chrześcijaństwa  sakrament ten zajmuje centralną część Liturgii i stanowi apogeum wszystkich prawosławnych nabożeństw.

(więcej…)

Woda

Posted: 20/12/2014 in Uncategorized

wodaWiemy, że woda uczestniczy w całym naszym życiu. Nie wiemy jednak w jaki sposób  pojawiła się na naszej planecie, unikalnej jak dotąd  w całym kosmosie. Ten niezwykły żywioł kryje w sobie  wielką tajemnicę.  Być może odpowiedź na te pytania posiada wyłącznie woda. Na naszym globie jest tyle samo wody co było  na samym początku, gdy rodził się świat, uzyskując znane nam kształty. Według Pisma Świętego  woda jest czymś o wiele bardziej  ważnym  niż  zwykła  substancja fizyczna. Jej istota jest ściśle powiązana z pojęciem życia.

Woda posiada unikalne właściwości fizyczne w porównaniu z innymi ciałami. Nie wiemy jednak, dlaczego przy ujemnej temperaturze objętość wody powiększa się,     a przy dodatniej zmniejsza się. Wszystkie inne ciała zachowują się dokładnie odwrotnie. Właściwości te znane były nawet w starożytności. Przy pomocy wody rozsadzano nawet  skały. Woda jest zdolna pokonywać ogromne ciśnienie.      Dlatego zawarta w pędach roślin potrafi przebić się przez asfalt czy dostarczyć soki odżywcze na wysokość kilkudziesięciu metrów. Jak żadne inne ciało, może występować w trzech postaciach: w stanie płynnym,  stałym (lód) i pary wodnej.

(więcej…)

Rosja, wiek XVI. Czasy Iwana Groźnego. Przyszłe imperium dopiero się rodzi. Na mapie świata istnieje jedynie niewielkie Księstwo Moskiewskie. Iwan marzy o budowie wielkiego mocarstwa. Jego ambicją i celem staje się podbój ziem położonych na wschodzie. Car szuka sprzymierzeńców. Jego sojusznikiem staje się klan Stroganowych – najpotężniejszy ród ówczesnej Rosji. Stroganowowie tworzą prywatną armie złożoną z Kozaków, pod dowództwem legendarnego Jermaka. Jermak wraz ze swoimi wojownikami przekracza Ural i staje się pierwszym zdobywcą Syberii. Jego żołnierze docierają do najdalej położonych zakątków Syberii – do Władywostoku i w rejon Cieśniny Beringa. Rosja staje się imperium.

Serial dokumentalny:

Produkcja: Polska, Niemcy
Rok produkcji: 2005
Barwny, 3 części x ok. 52 min

.

Z uwagi na fakt, iż większość parafii P.A.K.P. 96,00 % świętuje święta wg starego stylu (juliańskiego) oraz prośbą wiernych – Św. Sobór Biskupów odwołał decyzję soborową z dnia 12 kwietnia 1924 r. dotyczącą wprowadzenia nowego stylu (gregoriańskiego) i postanowił powrócić do stylu starego (juliańskiego) z dniem 15 czerwca 2014 r. (Niedziela Wszystkich Świętych). Tam gdzie zaistnieje potrzeba, może być praktykowany styl nowy. (Komunikat Kancelarii Św. Soboru Biskupów z dn. 18.III.2014)

Jakie są te zaistniałe potrzeby, że Katedra św. Marii Magdaleny (al. Solidarności 52): Cerkiew św. Jana Klimaka (ul. Wolska 138/140), Kaplica św. Grzegorza przy Muzeum Ikon (ul. Lelechowska 5) świętuje wg „nowego” stylu?
Patrz TUTAJ

Po co Sobór Biskupów podejmuje takie a nie inne decyzje skoro sam się do nich nie stosuje? Czemu wszyscy biskupi patrzą tylko i wyłącznie na siebie? Na wiernych cerkwi prawoslawnej już nikt nie patrzy. Np. Studentom na różnych uczelniach w Polsce wykładowcy, dziekani, rektorzy robią problemy z „wolnym na święta” bo przecież możecie sobie świętować w wybranym dla Was dogodnym terminie – także świętujcie 24.12 i będzie kłopot z głowy!. – jak tak można!!!! To samo dotyczy się do osób pracujących – po co mam Ci dawać wolny dzień skoro możesz sobie odświętować razem z nami „katolikami” i będzie problem z głowy Przecież Twój Kościół Wam na to pozwolił. Czy nasi Biskupi nie widzą, że niszczą nasze prawosławie? nasze tradycje, naszą kulturę?

Może czas najwyższy dla osób zarządzających/administrujących +67 pójść na emeryturę? zostać rezydentem i dać władzę dla młodych biskupów? Którzy bądź co bądź mają więcej pomysłów i chcą działać na KORZYŚĆ prawosławia a nie, żeby 96% wiernych przestało w końcu utożsamiać się z tym wyznaniem. Pomyślcie wszyscy o tym, czy nie należaloby czegoś w końcu zmienić?! Póki nie jest za późno. Jak to mówią słowa jednej z piosenek zespołu Perfect „…Trzeba wiedzieć kiedy ze sceny zejść…”. chyba czas najwyższy…

Napisał: Gall

Oto pytanie: kim są ci ludzie ubrani w kapłańskie szaty? Najprawdopodobniej są to funkcjonariusze służb specjalnych lub służb bezpieczeństwa. Ciekawe czy przebrani, czy może to kapłani otrzymali nowe „posłuszanija”.  Ponad post i modlitwę – się rozumie 🙂

W pobliżu miasta Wołkowysk w zachodniej Białorusi znajduje się jedno z najbardziej niezwykłych i malowniczych miejsc zachodnioruskich ziem. Tym fenomenem są lazurowe jeziora o krystalicznie czystej, błękitnej wodzie. Dno jezior jest pokryte kredą i nie ma na nim w ogóle roślinności – stąd niespotykany kolor wody. Jeziora są miejscem wypoczynku a także rajem dla fanów nurkowania ze względu na swoją głębokość.

 
Прав. Iоаннъ Кронштвдскій – Слово въ день Преображенія Господня.

Rząd na dzisiejszym posiedzeniu zajmie się m.in. projektem uchwały w sprawie nawiązania przez Polskę stosunków dyplomatycznych z Republiką Kosowa.

Kosowo, dawna prowincja Serbii, zamieszkana głównie przez Albańczyków, jednostronnie odłączyło się od Serbii w lutym 2008 roku. Uznało je dotąd ponad 100 państw, w tym USA i 23 z 28 członków Unii Europejskiej. Jednak Belgrad nigdy nie uznał niepodległości Kosowa.

Polska uznała Kosowo 26 lutego 2008 roku; nie nawiązano jednak do tej pory stosunków dyplomatycznych z tym państwem, nie mamy też przedstawicielstwa dyplomatycznego na jego terenie.

Za http://naszdziennik.pl/

Aż dziwne, że obie mafie do tej pory ściślej ze sobą nie współpracowały. Przecież albańscy bandyci, handlarze narkotyków i organów ludzkich to naturalni partnerzy dla rządów PO.
Admin (http://marucha.wordpress.com/2013/08/06/rzad-o-stosunkach-dyplomatycznych-z-kosowem/)

5 maja. Od dzisiaj żyję. Moi rodzice jeszcze o tym nie wiedzą, ale ja już jestem. Mam być dziewczynką — blondynką o niebieskich oczach. Wszystko jest już ustalone w moim kodzie genetycznym DNA — nawet to, że będę lubiła muzykę i będę kochała zwierzęta.

19 maja. Niektórzy ludzie uważają, ze jeszcze wcale nie jestem osobą i że to tylko moja mama istnieje. Ale przecież ja żyję i jestem prawdziwa, tak jak okruszynka chleba jest chlebem. Mama istnieje i ja też istnieję.

23 maja. Już zaczęłam otwierać usta. Pomyślcie tylko, prawie za rok będę się śmiać, a potem mówić. Wiem, że moim pierwszym słowem będzie: MAMA.

25 maja. Dzisiaj zaczęło bić moje serduszko. Odtąd bez chwili odpoczynku będzie bić przez całe moje życie. Niestety, po wielu latach zmęczy się, ustanie i wtedy umrę. Ale teraz o tym nie myślę.

(więcej…)

Od RedakcjiPrezentujemy tłumaczenie eseju Nikołaja Bierdiajewa(1874-1948), znanego myśliciela rosyjskiego, który na marginesie lektury dzieł Léona Bloy (1846-1917), francuskiego pisarza katolickiego, rozważa relację między figurą mieszczanina i reprezentowaną przez niego kulturą a chrześcijaństwem i Ewangelią.

Léon Bloy daje znakomitą interpretację metafizyczną tego, co stanowi zasadę życia mieszczanina. W „Dieu ne demande pas tant” zgłębia tajemne ruchy serca, umysłu i woli mieszczanina by wydobyć na światło dzienne jego specyficzny mistycyzm i metafizykę. Mieszczanin, nawet gdy jest  „dobrym katolikiem” wierzy tylko w ten świat, w to co doświadczalne i użyteczne. Nie potrafi żyć wiarą w inny świat i odrzuca życie oparte o misterium Golgoty. „Wspaniała wyższość mieszczanina ufundowana jest na jego niewierze, która trawi nawet gdy dotknie i zobaczy. Nie! Raczej na całkowitej niemożności zobaczenia i dotknięcia spowodowanej niewiarą.” Mieszczanin to bałwochwalca, zniewolony przez widzialne. „Bałwochwalstwo to przyznanie widzialnemu wyższości nad niewidzialnym.” Bogiem i absolutem mieszczanina są „interesy.” To mieszczanin ukrzyżował Chrystusa: na Golgocie odciął Boga od świata, „pieniądz” od ubogich. Ubogi i Pieniądz to dla Bloy wielkie symbole. Istnieje misterium pieniądza, jego tajemniczego oddzielenia od ducha i świata klasy średniej który poddany jest władzy pieniądza i pozbawiony ducha. Klasa średnia jest przeciwstawiona Absolutowi, odgrywa rolę destrukcyjną wobec wieczności. Mieszczanin może być religijny, ale ta religijność klasy średniej jest w oczach Bloy bardziej godna pogardy niż ateizm. Iluż mieszczańskich bałwochwalców odkrywa on wśród „dobrych katolików” – Chrystus Pan tak dobrze prezentuje się przecież w ich sklepach!

(więcej…)

I wojna światowa walnie przyczyniła się do zniszczenia ładu politycznego opartego na zasadzie monarchicznej. Do uczonych, którzy należycie ocenili wagę tego faktu i przeanalizowali jego skutki należy konserwatywny filozof i ekonomista prof. Jan Herman Hoppe (ur. 1949). Swój zbiór esejów zatytułowany „Demokracja – Bóg, który zawiódł” otwiera on słowami: „Pierwsza wojna światowa wyznacza jeden z wielkich przełomów w najnowszych dziejach. Wraz z jej zakończeniem zamknięty został proces odchodzenia całego świata zachodniego od rządów opartych na monarchii i niepodzielnej władzy królów na rzecz demokratyczno-republikańskich niepodzielnych rządów ludu. Proces ten rozpoczął się od Rewolucji Francuskiej. Do roku 1914 w Europie istniały tylko trzy republiki: Francja, Szwajcaria i – od 1911 roku – Portugalia. Spośród wszystkich wielkich monarchii europejskich tylko ówczesną Wielką Brytanię można by uznać za państwo z systemem parlamentarnym, tj. takim, w którym naczelna władza należy do wybieralnego parlamentu. Zaledwie cztery lata później do wojny przystąpiły Stany Zjednoczone, co przesądziło o jej wyniku. Niemal wszystkie monarchie zniknęły, a Europa, wraz z resztą świata, wkroczyła w erę demokratycznego republikanizmu”. I wojna światowa spowodowała rozpad zachowawczych cesarstw Austro-Węgier, Niemiec, Rosji oraz Turcji. Ogromny obszar, jaki one zajmowały, stał się następnie największym na świecie polem doświadczalnym, gdzie prowadzono lewicowe eksperymenty ustrojowe o charakterze liberalnym, demokratycznym, socjalistycznym bądź komunistycznym. Opisana sekwencja wydarzeń wydaje się nieprzypadkowa. Stronami wojującymi kierowały w tamtym konflikcie nie tylko pobudki geopolityczne czy geoekonomiczne. W żadnym wypadku nie należy oczywiście negować znaczenia tych ostatnich, urągałoby to bowiem rozumowi. Wypada niemniej uwypuklić – co czyni się nie dość często – fakt, że I wojna światowa była zderzeniem nie tylko centrów politycznych, sił militarnych lub interesów ekonomicznych, ale również dwóch idei. Jeden ze skonfliktowanych sojuszów, skupiony wokół tzw. państw ententy, prowadził ją w imię demokracji przeciw znienawidzonej przez siebie monarchii. Drugi, skupiony wokół tzw. państw centralnych, toczył ją w obronie„pryncypu monarchicznego” przed demokratyczną rewolucją. Do starcia o kształt świata ruszyły biegunowo przeciwstawne żywioły: zasada porządku tworzonego odgórnie i zasada (anty)porządku tworzonego oddolnie. Ów aspekt konfliktu, który zmienił oblicze ziemi, pozwoli uchwycić poniższe krótkie zestawienie zdarzeń.

(więcej…)

List otwarty pewnego republikańskiego konserwatysty z Łodzi do nieznanego konserwatysty białoruskiego, w kwestii obecnego stanu wolności i demokracji w Europie i obojgu Amerykach tudzież Australii i Nowej Zelandii

Szanowny Kolego,

Jeśli prowadzisz wojnę sprawiedliwą z postsowieckim dyktatorem, chciałbym Cię prosić o to, abyś sam sobie udzielił odpowiedzi na następujące pytania.

Czy jesteś:
— białym mężczyzną;
— wyznania chrześcijańskiego (obojętnie: prawosławne, katolickie czy jakiekolwiek inne chrześcijańskie wyznanie);
— małżeństwa sakramentalnego;
— orientacji normalnej;
— moralności patriarchalnej?

Zastanów się również nad tym czy czujesz się białoruskim, polskim czy jakimkolwiek innym Białorusinem, o silnym poczuciu przynależności do tej tradycji i sfery wartości, które określają Twoją patriotyczną tożsamość.

Jeśli Twoje odpowiedzi są na tak, to jeśli uda Ci się wywalczyć demokrację według,najlepszych standardów” demokracji europejskich tudzież amerykańskich, musisz się liczyć z tym, że zgodnie z tradycją i praktyką systemów oświeconych, w których moralny światopogląd jest oparty na „rozumie’’ i „nauce”, wrogowie,,postępu” i „nowoczesności”, jako wartości nadrzędnych,  dzielą się na obiektywnych isubiektywnych. „Wróg obiektywny” to taki, którego należy bezwzględnie eliminować, a w bardziej rygorystycznej wersji – eksterminować. I tak, w tradycji politycznej „rozumu’’ i „postępu’’, wrogiem obiektywnym był król Ludwik XVI, którego ścięto nie za to, co zrobił, lecz za to kim był. Dalej, wrogami obiektywnymi byli: burżuje (kapitaliści), obszarnicy, kułacy i podkułacy, kapłani wszystkich wyznań, inteligenci o niewłaściwym pochodzeniu, liszeńcy, oficerowie „burżuazyjnej armii bywszej Polszy”. W innym porządku wrogiem obiektywnym był wróg rasowy, a więc Żydzi i wszelkiego rodzaju podludzie, z rasą słowiańską na czele.

(więcej…)

Zamglone oblicze Rosji

Posted: 23/07/2013 in Uncategorized

W rosyjskiej historii ostatniego wieku najważniejszą rolę odegrały dwa dziejowe zwroty. Pierwszy to upadek cesarstwa i nastanie komunizmu, drugi – rozpad bloku sowieckiego i dyktatury komunistycznej. Pierwsze przejście wyczerpująco opisuje monumentalne, wielotomowe dzieło Jana Kucharzewskiego „Od białego caratu do czerwonego”. Okresy rosyjskich dziejów, które rozdziela ta cezura zwykło się nazywać Rosją białą i Rosją czerwoną. To drugie określenie nie jest ścisłe, ponieważ Związek Sowiecki nie stanowił kontynuacji tego, co istniało przed nim. Pomiędzy nim a państwem rosyjskim nie zachowała się żadna ciągłość prawna, nie pokrywał się on z Rosją terytorialnie, posiadał odmienną geopolitykę, nie wyrastał też z rosyjskiej tradycji kulturowej, historycznej, ustrojowej ani politycznej – był zupełnie nową jakością, czy raczej anty-jakością. Kolokwialnie jednak przyjęło się mówić o Rosji sowieckiej. Kiedy w dawnym imperium carów szalała wojna domowa, oprócz białych i czerwonych ujawniła się też tzw. „trzecia Rosja”: siły przeciwne zarówno restauracji cesarstwa, jak i rewolucji bolszewickiej, o orientacji mniej lub bardziej lewicowej i demokratycznej. Od bankructwa systemu sowieckiego upłynęło już nieco czasu, ale sytuacja wewnętrzna Rosji zaczęła się klarować względnie niedawno, po odejściu z Kremla wiecznie pijanego ulubieńca zachodnich salonów. Obserwacji przemian zachodzących w państwie rosyjskim w przeciągu ostatniej dekady towarzyszy wielokrotnie powtarzane pytanie: w którą stronę dalej? Czy współczesna Rosja to pozostałość Rosji białej czy czerwonej? A może ich obu?

(więcej…)

25 grudnia 2002 /7 stycznia 2003 r.

Święty Monaster Esfigmenu, Góra Atos

OŚWIADCZENIE

I wszystkich, którzy chcą żyć zbożnie w Chrystusie Jezusie, spotkają prześladowania. (2 Tym 3:12)

Mnisi ze świętego Monasteru Esfigmenu zostali ogłoszeni schizmatykami i pozostającymi poza Cerkwią. Zdarza się to w czasie kiedy łacinnicy i protestanci obejmowani są i uważani przez Patriarchę za braci i za posiadających pełnię Kościoła Powszechnego.

Święty Monaster Esfigmenu sławny w całym Greckim świecie za wiele lat dawania świadectwa i walki w obronie Prawosławia nagle w ostatnich kilku miesiącach znowu stał się obiektem prześladowań i gwałtu.

W wigilię Bożego Narodzenia święty Monaster otrzymał poważny cios od Patriarchatu Ekumenicznego, który ogłosił całą naszą wspólnotę za schizmatycką.

(więcej…)

Do jakiego momentu się im powodzi? I co będzie z nimi na koniec? Co się stanie z ich rodem? Czy zadawałeś sobie te pytania? Niech twoje myśli nie błądzą, kiedy widzisz, że ktoś, przechwalając się siłą, zapomina o Dawcy siły. Przypomnij sobie, jak butny i zarozumiały Goliat zginął od procy chłopca Dawida (1Sm 17,32-50). Niech twoje serce się nie peszy, kiedy widzisz, jak ktoś bogaci się nieuczciwą drogą. Będzie jeść i nie nasyci się; zabierze i nie wystarczy mu. Przypomnij sobie bogatych sodomitów, w jednym momencie zasypanych ogniem i popiołem razem ze swoim bogactwem (Rdz 19,24-25).
Jesteś chrześcijaninem, a chrześcijanin widzi wydarzenia całościowo, a nie cząstkowo. Chrześcijanin nie ocenia pomyślności niegodziwych jako czegoś ostatecznego, ale czeka, co się stanie dalej, bowiem wie, że grzesznik osiąga sukces nie własnymi siłami i zdolnościami, ale dlatego, że Pan Bóg na to pozwala, ażeby przypomniał sobie o Nim. W swoim niewysłowionym miłosierdziu Pan Bóg daje grzesznikom to, czego pragną, żeby wspomniawszy o Bogu, zawstydzili się swoich występków i poprawili się. Bogu drodzy są pokutujący; bardzo drodzy są Mu ci, którzy w skrusze serca żałują swoich niegodziwych uczynków. Stwórca nie jest taki, jak istota stworzona, karząca winowajcę, kiedy powinie mu się noga. Czeka, dopóki zbłądzony sam znajdzie prawdziwą drogę. Patrzy i milczy. Czeka i nigdy się nie spóźnia. Niepojęty w swojej mądrości, cudowny w swoim miłosierdziu.

(więcej…)

Na fotografii udostępnionej przez portal Cerkiew.pl były metropolita czeski i słowacki Krzysztof (z prawej strony) oraz biskup gorlicki Paisjusz podczas konferencji w Szymbarku 20 czerwca 2013 roku.

Na fotografii udostępnionej przez portal Cerkiew.pl były metropolita czeski i słowacki Krzysztof (z prawej strony) oraz biskup gorlicki Paisjusz podczas konferencji w Szymbarku 20 czerwca 2013 roku.

W oficjalnej deklaracji z dnia 14 maja 2013 roku Święty Synod Cerkwi Prawosławnej na Ziemiach Czeskich i Słowacji uznał zasadność rezygnacji metropolity Krzysztofa, dotychczasowego zwierzchnika Cerkwi na tych terenach, oskarżonego o złamanie ślubów monastycznych poprzez utrzymywanie licznych kontaktów seksualnych i posiadanie z nich potomstwa.

W komunikacie czescy i słowaccy biskupi prawosławni jednogłośnie oświadczyli, że pomimo upowszechniania przez jedną z oskarżycielek fałszywych informacji w tej sprawie, zebrano wiarygodne świadectwa pozwalające na jednoznaczne stwierdzenie, że niezwykle bolesne przyczyny dymisji metropolity Krzysztofa, nadal się utrzymują. Z tych też względów Synod zadeklarował, że emerytowany metropolita Krzysztof popadł w przeszkodę do pełnienia w Czechach i na Słowacji posługi biskupa prawosławnego. Pozwolono mu jednak, z uwagi na dotychczasowe zasługi, na zachowanie tytułów honorowych, pensji biskupiej oraz możliwości prowadzenia wykładów na lokalnym wydziale teologicznym.

(więcej…)

„NARÓD WYBRANY”

Posted: 20/07/2013 in Uncategorized

Dziś porozmawiajmy o narodzie szczególnym, w pewnym okresie  dziejów uważanym za „naród wybrany” i to wybrany nie przez inne narody czy mocarstwa lecz przez samego Boga.  Na świecie istniało wiele narodów,   których  materialne osiągnięcia pokryły piaski pustyni,    a wieść o nich odeszła w niepamięć. Tak się jednak  nie stało z narodem  znanym od wieków jako Izrael.

Być może nie wszyscy zdają sobie sprawę z faktu, że korzenie tego narodu sięgają odległych czasów. Mianowicie przed tysiącami lat do Mezopotamii (dzisiejszy Irak) przybył z nieznanych dotąd terenów naród semicki zwany Sumerem. Był to naród reprezentujący, jak na owe czasy,  wysoki poziom   cywilizacji.   Posiadał pismo, budował miasta i systemy  irygacyjne,    a jego dorobek legł u podstaw kultury innych narodów starożytnych. Pomimo iż był to naród pogański Opatrzność Boża upatrzyła w nim człowieka  godnego by stać się praojcem   „narodu wybranego”.  Był nim Abraham.  I tu w Sumerze w mieście Ur zaczyna się opowieść o dziejach tego Bożego wybrańca i jego potomkach.  Zadziwiające szczegóły znajdujemy o nim  w księgach Starego Testamentu.

(więcej…)

Już drugą dobę trwa kolejna z kolei (od 16 lipca) policyjna blokada monasteru Esfigmenu na Świętej Górze Atos. Od dwóch dni policja uniemożliwia dostania się do monasteru dla pielgrzymów jak i wyjścia do pracy na przy monasterskich polach esfigmeńkim mnichom.

Mówi się o mającej się odbyć na dniach kolejnej próbie siłowego zajęcia monasterskich budynków i przekazanie ich dla nowo utworzonego alternatywnego „esfigmeńskiego bractwa”.

Sami mnisi proszą Przenajświętszą Bogurodzicę aby ich ochroniła i dodała im siły w tym trudnym dla nich czasie.

Jak się okazuje atoscy mnisi-zeloci są ustawicznie prześladowani za swój sprzeciw względem narastającej w Cerkwiach Lokalnych herezji ekumenizmu. Tak się dzieje w atoskiej stolicy Karies, na Karuli, w Kapsali, czy choćby w skicie proroka Eliasza, gdzie w 1992 roku siłą wygnano ruskich mnichów-antyekumenistów należących do Rosyjskiej Zagranicznej Cerkwi Prawosławnej.

Grecki monaster Esfigmenu w proteście przeciwko narastającemu ekumenizmowi wraz z kilkoma innymi monasterami Atosu zerwał w 1972 jedność eucharystyczną z patriarchą Atenagorasem, gdy ten ogłosił „zdjęcie” anatem z herezji papizmu.

(więcej…)

W oczekiwaniu Paschy

Posted: 16/07/2013 in Uncategorized